Kalendarium:      1944-1945 r. Reaktywacja ZHP.

1946 r.
Obóz w Kamieńcu.

24.XII.1946 r.
Pomysł powstania orkiestry.

1947 r.
Powstanie orkiestry.
Wykaz członków 
od 1947 do 1949 r.

1949 r.
Przerwa w działalności.

1967 r.
Reaktywacja orkiestry
Wykaz członków od 1967 do 1980 r.

28.VII.-18.VIII.1967
Obóz w Śnietnicy k/ Krynicy.

1970
Sprawozdanie z działalności orkiestry
 za rok 1970.

1980
Skład osobowy 
orkiestry w roku 1980.

Repertuar z 
lat 1947 - 1980.

Rozwiązanie orkiestry
w roku 1985.

REAKTYWACJA ZHP PO II WOJNIE ŚWIATOWEJ I STRUKTURA ORGANIZACYJNA

    Data 10.I. 1945 roku wyznacza ukonstytuowanie się harcerstwa po wojnie. Faktycznie zaś zaczynało się ono reaktywować tuż po wyzwoleniu poszczególnych regionów naszego kraju. Wielu harcerzy przedwojennych, których oszczędziły czasy okupacji hitlerowskiej pragnęła nadal prowadzić działalność na rzecz młodzieży. W Przemyślu zaraz po wyzwoleniu miasta przez Armię Radziecką spotykało się małe grupy harcerzy w ubraniach cywilnych noszących czarne poniemieckie furażerki z brzegami obszytymi biało-czerwoną wełną (symbolem polskości) i lilijką harcerską na czerwonym tle (symbolem organizacji).
Wczesne pojawienie się harcerzy było wynikiem działalności już w konspiracji dh dh: Jana Kruka, ks. Władysława Deca, Mariana Tarnowskiego, Mieczysława Przygórskiego i innych.
Po rozpoczęciu roku szkolnego 1944/1945 we wszystkich szkołach przemyskich zakładano drużyny harcerskie i zuchowe.
Cztery miesiące po wyzwoleniu Rzeszowa 29.XI.1944 r. w rocznicę nocy Powstania Listopadowego powstała Komenda Chorągwi ZHP a jej komendantem był Stanisław Nowakowski doświadczony harcerz będący wówczas naczelnikiem wydziału szkolnictwa powszechnego kuratorium.
Komenda Chorągwi w Rzeszowie rozkazem z dnia 29.XI.1944 r. powołała do działalności Hufce męski i żeński ZHP w Przemyślu. Komendantami Hufca męskiego byli dh dh: Franciszek Zajdel (1944-1946), W. Malec (1947-1948) i M. Babiarz (1949).
W hufcu przemyskim działało wiele drużyn harcerskich zuchowych. Wśród nich trzy drużyny specjalnościowe: 1-sza i 11-ta drużyna tworzące chór męski i drużyna żeglarska. 1-sza drużyna im. Gen. D. Chłapowskiego działała przy II Gimnazjum i Liceum Humanistycznym im. Prof. K. Morawskiego – o dużych tradycjach muzycznych.
Drużynę tę prowadzili: Marian Rozkoszny a od 1946 roku Kazimierz Wiater. Drużynowym 11-tej drużyny był Janusz Humplewicz obecnie doc. dr hab. prawnik, dyrektor Instytutu Zarządzania Uniwersytetu Jagiellońskiego. Drużyna ta funkcjonowała przy szkole podstawowej im. Jana Kantego.
Obie szkoły a przy nich drużyny egzystowały na Zasaniu, a więc jednocześnie w atmosferze salezjańskich tradycji muzycznych (szkoła organistowska oraz na wysokim poziomie chór, dający przedstawienia muzyczne). 

    W lipcu 1946 roku dwustu harcerzy hufca przemyskiego wyjechało na obóz do Kamieńca i rozbiło namioty u stóp Sowich Gór, a wśród nich drużyny o specjalności muzycznej.
Kadrę instruktorską na obozie tworzyli dh dh: ks. W. Dec, W. Malec, E. Wardęga, J. Jurewicz i M. Przygórski.
Zajęcia składały się z ćwiczeń terenowych, gier polowych, prób chóru, organizowania ognisk harcerskich.

PRÓBY ORGANIZACJI ZESPOŁU MUZYCZNEGO
[powrót]

    Już na obozie w Kamieńcu w atmosferze rozśpiewanych drużyn tworzących chór rodzi się pragnienie posiadania harcerskiej orkiestry dętej. Na tym obozie zaczęli pojawiać się korneciści wygrywający pobudki i sygnały na: „baczność”, „spocznij”, „zbiórka” oraz „cisza nocna” i „alarm”.
Werbliści w marszu potrafili urozmaicać rytmy poprzez rozdrabianie wartości rytmicznych i synkopowanie. 

    Sam pomysł powołania i założenia orkiestry ukształtował się dokładnie 24.XII.1946 r. kiedy to harcerze 1-szej drużyny śpiewaków zebrali się w Domu Harcerza na tradycyjnej „herbatce” około północy. Kilkunastu członków drużyny grało z pamięci na przyniesionych ze sobą różnych instrumentach, inni śpiewali. Wtedy to postanowiono odłączyć się od „maluchów” t.j. 11-ki mającej samodzielnie utworzyć chór harcerski. Pomysł powołania orkiestry był wspólnym ustaleniem i decyzją, jaką podjęli założyciele orkiestry, czołowy aktyw 1-szej drużyny. Sprawę organizowania prowadzili wszyscy harcerze. W początkowym okresie otoczenie społeczne nie wierzyło w możliwość powołania i utrzymania takiej orkiestry. Zapał harcerzy i wytrwałość w zamierzeniu powodowały, że stopniowo władze harcerskie miasta i władze gimnazjalne  a także rodzice zaczęli pomagać w realizacji tego zamierzenia.
Do 1-szej drużyny zaproszono kolegów o uzdolnieniach muzycznych mających podstawy w tym kierunku Jana Palczewskiego i Lesława Lica, którzy chętnie i czynnie włączyli się do organizacji, przyspieszali poczynania i urzeczywistniali zamierzenia – wspólnie organizując orkiestrę.
Biorąc pod uwagę warunki intelektualno-muzyczne założycieli orkiestry oraz innych ich członków, należy przytoczyć fakt, że życie muzyczne u większości harcerzy tkwiło wewnątrz życia rodzinnego (w domu wszyscy grali i śpiewali).
Tej atmosfery i kultu dla muzyki oraz śpiewu nie można pominąć przy rozpatrywaniu całego podłoża związanego z powstaniem harcerskiej orkiestry dętej.

    Skład osobowy wymieniony powyżej wyrósł z całego kulturowego podłoża miasta Przemyśla, jego ambicji i aspiracji z tradycji rodziców i dziadków.
Z wymienionych członków orkiestry czterech zostało profesjonalnymi muzykami, zaś studia wyższe w kierunkach prawniczym, politechnicznym, pedagogicznym, wychowania fizycznego i rolniczym ukończyło 11-tu członków.
Skład zespołu to uczniowie szkół z terenu miasta Przemyśla. Brak lub słabe zaopatrzenie w składnicy harcerskiej, zmuszały do szycia mundurków z różnych materiałów i farbowania na kolor zielony. W 1947 roku część orkiestry otrzymała wojskowe płaszcze, co wpłynęło korzystnie na prezencję orkiestry.
Analizując stopień wykształcenia muzycznego poszczególnych członków orkiestry, należy wymienić w pierwszej kolejności tych, którzy posiadali już pewien poziom wykształcenia muzycznego. Byli to: Jan Palczewski - kapelmistrz, którego gry na fortepianie uczyła matka Elżbieta Palczewska nauczycielka Państwowej Szkoły Muzycznej w Przemyślu, Lesław Lic klarnecista, gry na fortepianie uczyła go także matka. Dzięki wielkim zdolnościom muzycznym i zainteresowaniu instrumentoznawstwem potrafił grać na wszystkich instrumentach dętych. Specjalizował się w grze na klarnecie.
Był w orkiestrze indywidualnością dla pozostałych kolegów niedoścignioną.
Jan Niemiec - potrafił grać na skrzypcach. W orkiestrze grał na kornecie.
Zdzisław Cieślak - gry na saksofonie barytonowym nauczył go ojciec muzyk orkiestr wojskowych.
Dh dh B. Szot, B. Martowicz, W. Bieloński i M. Lewicki - podstaw gry na instrumencie uczyli się u Józefa Szlęka nauczyciela salezjańskiej szkoły organistów.
Wszyscy pozostali członkowie orkiestry poza zdolnościami i chęciami nie posiadali żądnych umiejętności ani teoretycznych ani praktycznych gry na instrumentach dętych, to też nauka zaczynała się od podstaw. W/w koledzy instruowali swoich rówieśników i młodszych jak nauczyć się czytania nut, zadęcia, artykulacji i palcowania.
Problem zdobywania i kompletowania instrumentów był trudny do pokonania. Najpierw dh Jerzy Niemiec zakupił na targu starzyzną bęben duży, bas F i 2 werble. Następnie dyrektor II Gimnazjum i Liceum Humanistycznego na Zasaniu mgr Kisiel przekazał dla orkiestry dwa kornety po Obeschule.
Część zużytych instrumentów wypożyczono z Salezjańskiej Szkoły Organistów. Inne były prywatne członków orkiestry wyszukane u krewnych i znajomych.
Czynele np. zrobił dh Ludwikowi Śmigielskiemu kowal z łusek armatnich pozostałych po działaniach wojennych.
W późniejszym okresie część instrumentów zakupili harcerze za pieniądze zarobione przez orkiestrę na festynach organizowanych przez sekcję motorową Harcerskiego Klubu Sportowego "Czuwaj".
Pierwsza próba orkiestry odbyła się w mieszkaniu państwa Palczewskich.
Dalsze próby odbywały się w Domu Harcerza przy ul. H. Sawickiej gdzie orkiestrze Komenda Hufca przydzieliła jedną z sal zniszczoną przez działania wojenne. Zajęcia z orkiestrą odbywały się 2 razy w tygodniu po 2 godziny. W dni pogodne orkiestra ćwiczyła marsze na drodze szańcowej fortów Lipowicy.
Harcerz musiał być wzorem dyscypliny, taktu i pracowitości, to też każdy musiał wykazać się dobrymi wynikami w nauce, a dopiero na drugim planie ta upragniona orkiestra.
Postanowiono, że orkiestra wyjedzie na obóz harcerski do Sieniawy k/ Nowego Targu i tam dopracuje program na występy publiczne. Przed obozem zgłosili swój udział w orkiestrze harcerze z innych drużyn przemyskich, którzy byli uzdolnieni i pragnęli nauczyć się gry na instrumentach.
Najbardziej widoczne wyniki pracy orkiestry były na obozach harcerskich. Próby w harmonogramie dnia były ujęte przed i po południu w wymiarze 6 godzin dziennie. Na to składały się ćwiczenia indywidualne, w sekcjach i próby całości orkiestry.

PRZERWA W DZIAŁALNOŚCI HARCERSKIEJ ORKIESTRY DĘTEJ I PRZYGOTOWANIE DO REAKTYWACJI
[powrót]

    Jesienią 1949 r. nastąpiła przerwa w działalności harcerskiej orkiestry dętej, na którą złożyły się dwa powody:
- 16-tu członków orkiestry rozpoczęło studia na wyższych uczelniach,
- nastąpiło wchłonięcie ZHP w ogólnonarodowy ruch młodzieżowy i powstała Organizacja Harcerska przy Z.M.P.
W drużynach O.H. uczestniczyła tylko młodzież szkół podstawowych, co uniemożliwiało utrzymanie orkiestry dętej. To też harcerze po przerwaniu działalności orkiestry, brali udział w zespołach studenckich lub występowali w orkiestrze dętej przemyskich kolejarzy. Inni zostali powołani do orkiestr Wojska Polskiego.
Instrumenty, które były własnością prywatną zostały oddane właścicielom, a pozostałe przekazane Zarządowi Miejskiemu ZMP i już nie wróciły.
Działalność O.H. skupiała się przy Młodzieżowym Domu Kultury (dawnym Domu Harcerza).
Działały okresowo nieliczne dziecięce zespoły instrumentalne, wokalne i tańca ludowego.
8.XII.1956 r. odbył się w Łodzi pierwszy Ogólnopolski Zjazd Instruktorów ZHP i OH, na którym powołano ponownie ZHP w nowej formie. Powołano Hufiec Przemyski, którego komendantami buli dh dh Jerzy Kurek (1957-1960), Marian Sarnowski (1960-1964), Zbigniew Majewski (1964-1968), Jerzy Dziukiewicz (1968-1970) i od 1970 roku Jerzy Antoszak.

REAKTYWACJA HARCERSKIEJ ORKIESTRY DĘTEJ
[powrót]

    Już w styczniu 1967 r. dh Jerzy Dziukiewicz pełniący funkcję z-cy komendanta hufca przemyskiego ZHP dochodzi do porozumienia z komendantem hufca dh Zbigniewem Majewskim w sprawie reaktywacji harcerskiej orkiestry dętej.
Komendant jak i jego zastępca byli członkami orkiestry istniejącej w latach 1947-1949.
Mając w hufcu instruktorów muzycznych w osobach dh dh Jana Niemca i Zdzisława Strzępka jak też grającego na trąbce w orkiestrze kolejowej dh Henryka Gurana, stworzono aktyw do reaktywacji orkiestry dętej. Funkcję gospodarczego zaproponowano ówczesnemu szczepowemu "Wodniaków" dh Zdzisławowi Sabramowiczowi.
Wyżej wymienione osoby z zapałem przystąpiły do działalności. Dh dh J. Dziukiewicz i H. Guran okazali się świetnymi organizatorami młodzieży i przeprowadzili nabór kandydatów do orkiestry składających się z harcerzy chętnych, uczęszczających do wielu przemyskich szkół z przewagą I L.O. im. J. Słowackiego.
Działalność reaktywowanej orkiestry rozpoczęła się na obozie harcerskim w Śnietnicy k/ Krynicy w dniach 28.VII.-18..VIII.1967 r. Na obozie rozpoczęto naukę gry na instrumentach od podstaw. Poza kadrą nikt wcześniej nie miał żadnego kontaktu z instrumentem dętym, to też młodzież zmuszona była do wytrwałości w nauce notacji i zadęcia. Głównym celem było przygotowanie choćby dwóch marszy, ażeby wystąpić publicznie.
Znaczna część kandydatów odpadła po obozie pomimo dobrych chęci, gdyż nie posiadała zdolności muzycznych (słuch, poczucie rytmu) lub też przez tzw.. "słomiany zapał". Na 27-miu kandydatów obecnych na obozie pozostało ośmiu.
Po rozpoczęciu roku szkolnego 1967/68 dh Henryk Guran zwerbował chętnych i zdolnych harcerzy z I L.O. w Przemyślu, a dh Jan Niemiec - nauczyciel Państwowej Szkoły Muzycznej I i II st. zachęcił do uczestnictwa w orkiestrze ucznów Szkoły Muzycznej, uczących się gry na instrumentach dętych dodatkowo.
Każdego roku przybywali do orkiestry nowi harcerze, pragnący nauczyć się gry na instrumentach dętych i ubywali ci, którzy ukończyli średnie szkoły i dostali się na studia wyższe lub też wyjeżdżali z naszego terenu.

Wykaz członków orkiestry dętej po reaktywacji (lata 1967 - 1980):
[powrót]

Kapelmistrzowie:
Jan Palczewski
Jan Niemiec
Zdzisław Strzępek
 

    W pochodzie pierwszomajowym w 1968 r. orkiestra maszerowała w bluzach wojskowych (wypożyczonych z WOP-u), granatowych spodniach, czarnych beretach z lilijką i biało-czerwonych chustach. Bluzy te po uroczystościach zostały oddane.
W 1969 roku Komenda Hufca Ziemi Przemyskiej ZHP zakupiła dla wszystkich członków orkiestry mundury harcerskie, a w 1979 r. bluzki regulaminowe dla HSPS.
1978 rok harcerze z orkiestry dętej będą długo pamiętać, ponieważ cały skład orkiestry otrzymał pełne umundurowanie instruktorskie od Komendy Chorągwi ZHP w Przemyślu.
W 1967 r. Komenda Hufca zwróciła się do Wydziału Kultury PMRN w Przemyślu w sprawie przekazania harcerzom instrumentów dętych do nauki gry znajdujących się w Szkole Muzycznej I stopnia w Przemyślu. Były to instrumenty zużyte, pogięte, w których niejednokrotnie maszynki były nieruchome. Była to dobra lekcja o konserwacji instrumentu.
Każdy był zmuszony do naprawiania sobie instrumentu, na którym miał rozpocząć naukę gry. Jedni udawali się do fachowców a byli i tacy, którzy drewnianymi kołkami i młotkami prostowali blach, następnie czyścili, polerowali, bo instrument miał lśnić jak lustro.
Nieliczni harcerze posiadali własne instrumenty lub wypożyczone od krewnych i znajomych.
W 1969 r. Prezydium MRN poprzez Wydział Oświaty i Wychowania przydzieliło 200,000 zł, za które zakupiono instrumenty. Nowe instrumenty otrzymywali zaawansowani, natomiast ze starych nie zrezygnowano, lecz służyły i służą do nauki dla początkujących.

    Próby odbywały się 1 raz w tygodniu w niedzielę od godz. 11 - 13-tej.
Najlepsze wyniki pracy dają coroczne wyjazdy na obozy szkoleniowe w okresie wakacji trwające 21 dni.
Na obozach oprócz zajęć organizacyjnych ujęte są w harmonogramie dwa ćwiczenia: przedpołudniem 3 godziny i popołudniu 2 godziny. Ćwiczy się indywidualnie w sekcjach i całości zespołu.
Do czerwca 1976 r. orkiestra ćwiczyła w sali MDK w Przemyślu.
Od 1.IX.1976 r. dyrektor Państwowej Szkoły Muzycznej udostępnił salę do ćwiczeń.
    Udział reaktywowanej harcerskiej orkiestry dętej w uroczystościach państwowych, organizacyjnych i innych na terenie miasta Przemyśla, byłego województwa rzeszowskiego postaram się przedstawić na przykładzie roku 1970 wg kroniki orkiestry.

SPRAWOZDANIE Z DZIAŁALNOŚCI HARCERSKIEJ ORKIESTRY DĘTEJ ZA 1970 ROK.
[powrót]

Dnia 15.II.1970 r. - gościmy w naszej "Harcówce" p. redaktor "Życia Przemyskiego" M. Ziembolewską.
25.II.1970 r. - orkiestra bierze udział w imprezie sztandarowej szkoły podstawowej nr. 3 w Przemyślu.
26.IV.1970 r. - orkiestra gra na akademii w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Przemyślu.
1.V.1970 r. - orkiestra prowadzi Hufiec ZHP Przemyśl w pochodzie 1-majowym.
8.V.1970 r. - orkiestra bierze udział w "Capstrzyku".
31.V.1970 r. - udział orkiestry w imprezie z okazji Dnia Dziecka.
29.VII.1970 r. - orkiestra bierze udział w Zlocie na obozie międzynarodowym w Zagórzanach k/Gorlic.
26.IX.1970 r. - orkiestra gra na capstrzyku z okazji wmurowania tablicy pamiątkowej w szkole nr. 3 w Przemyślu przy ul. Konarskiego.
29.IX.1970 r. - koncert naszej orkiestry w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Przemyślu.
4.X.1970 r. - orkiestra występuje w szkole podstawowej nr. 3 w Przemyślu na uroczystym ślubowaniu I-szo klasistów.
15.XI.1970 r. - orkiestra występuje w Rzeszowie w ramach "Dnia Przemyśla"
21.XI.1970 r. - występ w Hali Sportowej przy ul. Mickiewicza z okazji Dnia Nauczyciela.     
15.XII.1970 r. - występ orkiestry w Domu Kultury z okazji XX-lecia PTTK.

    Jak w każdej działalności społecznej tak i orkiestra przeżywała dobre i gorsze chwile.
W 1976 roku omal że nie przerwano działalności z powodu odejścia ponad połowy aktualnych członków na studia wyższe, a instruktorzy zmuszeni byli dokonać nowego naboru i rozpoczynać naukę od początku. Wtedy to przekonali się, że szkolić należy systematycznie nowych kandydatów dla zabezpieczenia ubytków.
W okresie od 1966 do 1980 roku było czynnych 176 harcerzy, ale należy wziąć pod uwagę, że istnieje w orkiestrze rotacja wynikająca z faktu kończenia szkół średnich, to też młodzież często uczestniczy w zespołach studenckich lub też trafia do orkiestr wojskowych.
Wielu członków orkiestry harcerskiej stawiając w niej pierwsze kroki, poszło w kierunku muzycznym kończąc studia muzyczne i pracując w tym zawodzie. Jako przykład może służyć osoba Zdzisława Strzępka, autora pracy dyplomowej p.t. "Monografia orkiestry dętej Związku Harcerstwa Polskiego hufca przemyskiego". Posłużyła mi ona do opracowania tej strony. 

SKŁAD OSOBOWY ORKIESTRY W 1980 ROKU
[powrót]

KADRA
  1. Jan Niemiec - kapelmistrz
  2. Zdzisław Strzępek - instruktor muzyczny (klarnet)
  3. Przemysław Niemiec - instruktor muzyczny (baryton)
  4. Tadeusz Dobrowolski - instruktor muzyczny (trąbka)
  5. Zdzisław Sabramowicz - kwatermistrz (bas Es)

CZŁONKOWIE
  6. Ryszard Wojnar - flet piccolo
  7. Beata Lenecka - flet
  8. Lucyna Kapłoniak - flet
  9. Artur Frydlewicz - klarnet
 10. Józef Mach - klarnet
 11. Janusz Łamarz - klarnet
 12. Wiesław Ostapiuk - klarnet
 13. Ryszard Wachta - klarnet
 14. Henryk Guran - kornet
 15. Michał Lipczuk  - kornet
 16. Ryszard Grządziel - kornet
 17. Jan Łaskarzewski - kornet
 18. Jan Ryzner - kornet
 19. Czesław Łysy - kornet
 20. Krzysztof Łysy - kornet
 21. Piotr Tabaczek - saks. alt
 22. Henryk Halwa - saks. alt
 23. Wiesław Fac - saks. alt
 24. Władysław Gala - saks. alt
 25. Ryszard Szeliga - saks. alt
 26. Edward Jabłecki - sakshorn tenor
 27. Tadeusz Nowakowski - sakshorn tenor
 28. Stefan Pętkowski - sakshorn tenor
 29. Marek Sabramowicz - sakshorn baryton
 30. Witold Sikora - róg
 31. Andrzej Kundys - róg
 32. Dariusz Sabramowicz - sakshorn alt
 33. Maciej Gawlik - sakshorn alt
 34. Artur Kapłoniak - sakshorn alt
 35. Artur Sabat - sakshorn alt
 36. Zdzisław Kiebała - puzon
 37. Jerzy Rudnicki - bas B
 38. Jacek Marcińczak - bas B
 39. Janusz Szustalewicz - tuba Es
 40. Adam Erd - tuba Es
 41. Krzysztof Łemarz - bęben duży
 42. Henryk Wachta - czynele

REPERTUAR
[powrót]

MARSZE:
  1. Marsz słoneczny - oprac. Jan Palczewski
  2. Roweretto
  3. Leonardo
  4. Strelecki pohod
  5. Przesiedleńcy
  6. Nasz marsz
  7. Karpaty - komp. Jan Palczewski
  8. Tonner - komp. W. Karaś
  9. Monte Cassino - oprac. Jan Palczewski
10. Generał Fosch
11. POS - oprac. Z. Chłopak, E. Maj
12. Barwna defilada - A. Buzak
13. Śnietnica - układ Z. Strzępek, H. Guran, instr. J. Niemiec
14. Dziukas - j.w.
15. Heniek - j.w.
16. Polańczyk - j.w.
17. Rebizanty - j.w.
18. Sigły 75 - j.w.
19. Sigły 76 - j.w.
20. Równia - komp. Z. Strzępek, instr. J. Niemiec
21. Łosie - j.w.
22. Sieniawa - j.w.
23. Wisła - układ Z. Strzępek, instr. J. Niemiec
24. Lubek - j.w.
25. Ruda Jastkowska - j.w.
26. Ruda Jastkowska 78 - j.w.
27. Na straży - Niklewicz
28. Czwartacy - oprac. Adam Wiśniewski
29. Victoria - W. Karaś
30. Krakowskie dzieci - W. Karaś
31. Warszawianka - K. Kurpiński, Z. Zakrzewski

UWERTURY:
 1. Minionette - Fucik
 2. Lekka kawaleria
 3. Uwertura z Wesołej wdówki - Fr. Lehar

WIĄZANKI MELODII:
 1. Wiązanka harcerska - oprac. Jan Niemiec
 2. Rondo harcerskie - oprac. Jan Niemiec
 3. Gdy człek - oprac. Jan Niemiec

WALCE:
 1. Na herbatce - oprac. Jan Palczewski
 2. Walc mandzurski
 3. Pohadky valcik
 4. Szukajmy przyjaciół - oprac. Jan Palczewski
 5. Fale Amuru - oprac. J. Niemiec

POLONEZY:
 1. Polonez uroczysty - W. Karaś
 2. Polonez "Wiarusy" - Fall

HYMNY:
 1. Polski hymn narodowy
 2. Hymn harcerski

ROZWIĄZANIE ORKIESTRY W ROKU 1985
[powrót]

    W 1981 roku z okazji Jubileuszu 35-lecia Orkiestry odbył się Zjazd wszystkich jej członków od 1946 roku, czyli samych początków założenia orkiestry, na czele z ks. Władysławem Decem. Całość uroczystości została uwieńczona Galowym Koncertem, który odbył się w sali Wojewódzkiego Domu Kultury w Przemyślu (obecnie Centrum Kulturalne).
Z czasem szeregi zespołu zaczęli opuszczać starsi członkowie podejmując studia w ośrodkach akademickich, a chętnej młodzieży do podjęcia tego trudu było coraz mniej.
Pomimo usilnych starań i prób ze strony ówczesnego kapelmistrza Jana Niemca, dh. dh. Przemysława Niemca, Zdzisława Sabramowicza oraz innych członków Orkiestry zmuszeni byli zawiesić działalność w 1985r.
Ostatnią siedzibą Orkiestry był Młodzieżowy Dom Kultury w Przemyślu.
Dopiero w roku 1998 nastąpiła jej reaktywacja, ale o tym można przeczytać na stronie Orkiestra od 1998 roku.

    Opracował
hm. Zdzisław Strzępek

Marcin Polniak projekt witryny marcin-polniak@o2.pl Maciej Fac zarządzanie witryną maciekfac@gmail.com